Wesołych Świąt!

Kochani!!!

Jako pisanka;)

Cudownych pełnych ciepła rodzinnego

 Świąt Wielkiej Nocy 

życzę Nam Wszystkim!

Pozdrawiam świątecznie!

 

 

 

Jako wielkanocowy królik;)

 

 

P.S.

Dziś znowu mam urodziny...czy to nie jest dziwne czasem?..

Tak ciągle i ciągle co roku?

hahhahahahahahha

Czy to już wiosna...czy aby na pewno?;)

Podobno tak...

Więc nie narzekać na aurę...

W sumie marzec to nie ma co cudów oczekiwać;)

 

 

 

 

Obiecałam kocyki...pamiętam.

Więc dziś pierwszy...to znaczy drugi, bo pierwszy został w tyle...

Zostały tak...bo nie miałam do nich serca, ani nastroju...

Odszedł ode mnie mój czworonożny przyjaciel...

Byłyśmy razem prawie 13 lat...

 

 

 Ami...

Moja psia córeczka...

 

Najsłodszy pod słońcem Piesek....

Kochający ludzi i inne zwierzęta...

 

Cichutki i uroczy...

 

 

Żyła cicho i odeszła cicho....

 

Zostanie ze mną na zawsze... 

#

Mimo straty, życie toczy się dalej...a ja dalej dziergam swoje kolorowe kocyki...na przekór złym chwilom...smutkowi i żalowi...

Oto mój V-stitch blanket

Tu w świetle słoneczka jeszcze nie wykończony...

Dziś słonka brak...więc zdjęcia na moim osobistym trawniku nieco smutne.

Nawet krokusy...jakieś zamknięte w sobie;)

Dane techniczne kocyka:

Waga 1,14 kg

Włóczka...kolorowa;)...akryl...o podobnej grubości

Mimoza, Kotek, Elian jakieś inne zbliżone...

Wielkość 160 x190 cm

Wzorek...znaleziony w necie...

Oczywiście pracuję też nad pisankami...

No więc...jaja sobie robię...jakoś tak niemrawo;)

Byle do wiosny Moi Drodzy!

Pozdrawiam cieplutko

Dominika

Rzecz o kocykach...dobrych "na wszystko";)

Dziś wpis kocykowy.

 

Powracający jak bumerang;)

Większość z nas kojarzy kocyk jako coś przyjemnego.

Nie ma wrednych kocy, kocy niewygodnych;)..

Koc jak szalik...ma zawsze rozmiar idealny...niezależnie od naszych "przypływów i odpływów";)

 

To relaks...ciepło...wspomnienie dzieciństwa.... 

Jakże miło jest otulić się czymś miękkim i ciepłym w chłodny wieczór czy letni czy zimowy...

Albo poleżeć na rozłożonym wśród trawki zielonej...

Można oczywiście użyć koca "kupnego"...ale można też zrobić sobie taki koc samemu...

Zrobiłam ich w życiu sporo...zrobię jeszcze więcej.

Ćwiczą cierpliwość i charakter.

Dają ukojenie w stresie.

Dziergam więc dalej...czasem wystarczy prosty wzór...jak mantra, jak modlitwa....wycisza, koi...porządkuje myśli...

Kolory dają siłę, energię...moc!

Jedne dla samej radości dziergania...inne jako remedium na całe zło tego świata.

 

Jak bym na to nie patrzyła - mnie cieszą ogromnie! 

Odstresowują i maja funkcje pocieszania, otulania, ogrzewania...bycia blisko;)

Często buszując w necie oglądam ...

"Kradnę " zdjęcia...inspiruje się... To moje ostatnie typy...

Nie podam konkretnych linków skąd je wzięłam...

bo ich nie mam po prostu...nie pamiętam...trzymam je w komputerze, aby cieszyły moje oczy i mnie inspirowały...

No i jak widać inspirują;)

Oto moja produkcja...w fazie "wzrostu"...

Łąka - tylko dotknąć...i zakwitnie pełnym blaskiem...

 

 

A pasiak...z potrzeby chwili...dzierga się po mału;)

Jak to u mnie...kolorowo;)

Zero elegancji, ale cóż...tak już widać mam, że kolor musi być;)

Dobrze, że o gustach się nie dyskutuje...hiiihih

bo mój w tej kwestii wybitnie "nie wyrobiony";)

 

Mam nadzieję, że zaprezentuje oba- niebawem już ukończone! 

Pozdrawiam cieplutko

Dominika

Cisza...jak po śmierci organisty....

Wlazłam na bloga...a tu....pustka jakaś....masakra....nikogo nie ma....nikt nic nie pisze....

Coś okropnego....

Że też się tak zapuściłam okrutnie;)

Powiem tak...leniwa jestem, zdepresjonowana jakaś....chora też trochę...i zagoniona.

Oczywiście, jak bym chciała to bym czas znalazła...więc to tylko marne wymówki leniwej baby.

Postanowiłam to troszkę nadrobić...

Nic ja ciekawego nie dziergam...co udziergam to w świat leci...nawet fotek nie robię bo mnie się nie chce wybitnie.

 

 

 

 

Wstyd mi bardzo.

 

 

 Kocyk zszywam...opornie...mi idzie...kwiatki przekładam...dopasowuję...

Znaczy udaję, że robię;)

 

 

Czytam trochę....znaczy więcej niż trochę...mniej więcej 

1 książkę na tydzień?

albo dzień?

zależy od "smakowitości" tomiszcza...

Odwiedzam bibliotekę...bo uwielbiam coś 

szperać...wyciągać...buszować...i czytać! 

 

Molestować Bibliotekarzy zaprzyjaźnionych...

 

A może Kaśkę Enerlich bym poczytała, albo Simona Beckett-a?

A może można więcej książek "wydębić"?

Pewnie, że można...

HURRRA!!!

 

I targam do domu...samochodem...jakieś ilości hurtowe...

I szukam sobie rzeczywistości alternatywnej...bo w niej jakoś ładniej.

Milej...

Ludzie jacyś fajniejsi...

Z innymi, mniej przyziemnymi problemami.

 

Koty romantyczne, kochankowie cudowni, bohaterowie...są...

 

Nie ma Bolków...co ich powinniśmy w spokoju zostawić...

nikt nikomu nie obiecuje 500 zł... 

Na drugie...Na piąte...

Ludzie są odpowiedzialni za słowa...

Wiedzą co to lojalność...wierność...przyjaźń.

Tylko wariaci są rozchwiani emocjonalnie...

A tu wszyscy chyba;)

Za mało vit D?

Za mało miłości?

Za mało śniegu?

Wszystkim czegoś za mało...

Najważniejsza sprawa, że chomik mój, który chorował...znaczy się postradał był futro na swojej puszystej dupeczce.

Wrócił do zdrowia!

Pusia nasza...z racji tego, że córka chciała dziewczynkę chomika...była przez rok dziewczyną...

Po wizycie u Veta, kiedy to Pan doktor nieopatrznie zdradził płeć stforka i zasiał wątpliwość w mojej córce...

Został przechrzczony na Piotrusia.

 Futro na pusiowatym -piotrusiowym tyłeczku odrosło błyskawicznie;)

hahahha

 Moja hipoteza jest prosta...każdy chce być sobą!!!

Jak jest- od razu mu lepiej;) 

Od razu więc mi lepiej skoro chomik mój szczęśliwym jest!

No i szperam po lumpkach...i np. wyszperałam...

Znaczy Siostra moja osobista dopadła kosza pierwsza...i wyciągnęła... 

Wyciągnęła...zdegustowała się urodą "radiową" onej wyciągniętej...

Ale...

Stwierdziła...cytuję..."Ty w niej chyba coś widzisz...bo ja to nie;)"

Uradowałam się jak jakaś rozchwiana emocjonalnie 5 latka!!!

Ale super!

Niezły Wytrzeszcz co?...

Jest śliczna i urocza i jest moja!

Midge;)

To oczywiście zdjęcia z netu...zakorbiłam...

 Jak widać z bloga..."Lalka w pudełku"

majty jej jakieś muszę sklecić...w czerwieni...coby oddać jej look właściwy;)

Kończę więc w nastroju już lepszym!

Przebywanie z Wami- nawet tak sobie "zaocznie" sprawia, że człowiek od razu nabiera jakiejś werwy wewnętrznej!

Buziaki wieczorne!

Dominika

 

 

 

 

Przyjaźń...bezsenność..wszystko to jakieś skomplikowane;)

Przyjaźń jaka to piękna sprawa.

Ludzie spotykają się cały czas...codziennie wchodzimy w interakcje. 

Jedni "dotykają " nas tylko...muskają w przelocie inny zostają na długo, dłużej...jeszcze dłużej.

Przyzwyczajamy się, że są.

Nie wyobrażamy sobie bez nich życia.

Myślimy jest świetnie...będzie tak zawsze.

Jakże się mylimy.

 

Coś takiego...powinno trwać, być, dawać nam radość każdego dnia, wzmacniać nas, wspierać, nieść tę pewność, że nie jesteśmy sami.

Czasem się bardzo staramy...a czasem zupełnie nic z tym nie robimy;)

To uczucie w czystej postaci...polega tylko i wyłącznie na tym, że bez słów czujemy się przyjaciółmi, czujemy się ważni...

Czasem - szczególnie wieku dorosłym sami zabiegamy o przyjaźń...

Widzimy kogoś...widzimy, że to jest taka osoba, która jest z nami kompatybilna...że chcieli byśmy się z nią zaprzyjaźnić...

Sprawia nam radość gdy "zostaniemy" wybrani, zaakceptowani.

Najlepsze w przyjaźni jest to, że mamy na kogo liczyć...że nie jesteśmy sami, że obok jest ktoś taki jak my...wariat...lubi to samo co my, albo właśnie nie, ale w niczym nam to nie przeszkadza...

 

 

Fajnie mieć przyjaciół...

Ale nic nie trwa wiecznie i nic nam nie jest dane na zawsze...a ludzie odchodzą...

Czasem się tak dzieje...i nie jest to niczyja wina...albo jest, ale na to też nie mamy wpływu... 

Zostaje pustka...jeśli to od nas ktoś odchodzi...

Tęsknota też zostaje...

Czasem nawet trwamy obok siebie, ale odeszła przyjaźń po prostu...

I tu rodzi się myśl...po co mi to było?

Po co mi to znowu?

Znowu będzie świetnie przez miesiące , lata...i znowu coś się zepsuje.

Czy to warto ryzykować?

Może lepiej nie czuć nic....nikogo nie potrzebować?

Zachowywać dystans...w nic się nie angażować?

Nie wiem co lepsze...radość i strata...czy nic?

Coraz więcej osób wybiera "to nic".

Czy ja jestem "większość"?

 

Nie

 

Mimo wszystko nie boję się przyjaźni...i choć czasem tęsknię bardzo, za tymi -

co już ich nie ma w moim życiu -

 szczególnie bezsennymi nocami gdy wszystko jest straszne i okropnie przytłaczające...

uważam, że lepsze jest coś...od niczego 

a szklanka zawsze jest do połowy pełna;)

 

Choć ludzie odchodzą... czasem przeze mnie...albo tak mi się tylko wydaje...

Po prostu muszę zacząć moja walkę z bezsennością.

To przez nią...nie mogę normalnie cieszyć się życiem.

Choć mogę sobie w nocy szydełkować...chętnie zamienię szydełkowanie na zdrowy sen.

Sen, który uwolni mnie od natrętnych myśli,  tęsknoty, żalu...obwiniania siebie o wszystkie problemy tego świata;)

Dziękuję Moim Przyjaciołom, że są...że zawsze mogę na nich liczyć.

Że wytrzymują ze mną choć nie jestem łatwa w pożyciu;) 

Tym bardziej Ich cenię!

Wierzę, że oni wiedzą, że na mnie mogą liczyć- 

ZAWSZE!

Walka?

Nie wiem jak się zakończy.

Ale muszę ją podjąć...od 12 lat żyję...nie śpiąc...

na granicy wyczerpania, na granicy zdrowego rozsądku, na granicy dobrego samopoczucia szarpię się z każdym dniem. 

Pora coś zmienić...najwyżej będę szydełkować..mniej;)

Jakoś sobie z tym poradzę;)

A co do szydełkowania...

 

 

Mój kocyk "kwietna łąka" rośnie w siłę...

Moja Kota sprawdza postępy sumiennie;)

 

 

Tu łąka...rozpłaszczona...

 

 

 

 

 

 

A tu skumulowana...kwiatki nie chcą się już mieścić w 

pudełku...weszło 90 sztuk...na resztę muszę sobie zaadaptować 

następne pudełko;)

Mam już ponad 100 kwiatków...jeszcze z 50...i przejdę do dalszego etapu...

 

 

 

 

 

 

 Chustę sobie też zrobiłam, bo wiecie...mało mam;)

 

 

To moja 3 fioletowa chusta...pierwszą dostała Mama, druga Siostra...dlaczego ja nie mam fioletowej?

 

No więc..po latach od zakupu włóczki...cena na motku 6,60 zł;)

 

Wzięłam się za robotę...i zrobiłam sobie.

Kocham ten fiolet...miękkość nitki.

Mam więc i ja;)

 

 

No i serwetkę też sobie zrobiłam...

 

 

Dawno nie bawiłam się taka cieniutka nicią,

oczy "wypadają" a palec boli od cieniutkiego szydełka.

 

 

Skończyłam "ufoka"...nie wiem nawet czy tak jak było w schemacie bo zaginął w akcji.

hahahah...więc jest tak jak zrobiłam;) i dobrze.

 

 

 

No i czytam...jak zwykle;) 

 

Kolorami walczę z chandrą...

Fantazją autorów książek;)

 

 

Zawsze mi się to udawało...mam nadzieję, że i teraz mi się uda...

 

 

Pozdrawiam gorąco moich Realnych i Wirtualnych Przyjaciół.

Dziękuję, że jesteście- naprawdę wiele to dla mnie znaczy!!!

Nowy rok...stara ja...

Nie czuje potrzeby podejmowania postanowień noworocznych...

Udowodnić sobie coś umiem w każdej porze...innym nie muszę niczego udowadniać...

Bycie człowiekiem nastręcza tylu problemów, że komplikować sobie życia wydumanymi postanowieniami z okazji nowego roku bynajmniej nie zamierzam...

 

no poza jednym;)

Jakoś nie czuje się dobrze...

w związku z tym, na przekór burzom i ludziom "złym"...

robię sobie łąkę kolorową...

Kwiatek do kwiatka...rośnie gromadka...

Brnę do przodu...z każdym dniem mam ich coraz to więcej...

 

 

Jest moc...słaba, ale jest...wyjść na prostą... 

Coś tam dłubie i ścibolę...poza kwiatkami...

Jakieś wirusówki...

Jakieś fioletowe "byleca"...

Odwiedzam Veta...z łysa pupą Chomika...

Antykoncepcją Kota...

Robakami wyżej wskazanych...

I jakoś tak się to kręci...

Z disco na disco...jak nie w kl.III to w kl. V...

Zabawa full wypas;)

Moje drugie imię...Cyborg...świetnie pasuje...

Pociesza mnie myśl, że każdy dzień zbliża nas do wiosny...

Jak wyrosną moje tulipany i hiacynty, puszkinie i żonkile, narcyzy i anemony...

będę już innym człowiekiem...

Innym...nie znaczy lepszym...

Innym znaczy innym...czy mi się to spodoba?

Pożyjemy zobaczymy;)

Muszę Was częściej odwiedzać bo się ostatnio mega opuściłam;)

Poprawie się;)

Miłego wieczoru

Dominika

Mikołajki....

Świetnych prezentów życzy Mikołajowa Dominika;)

 

Mam nadzieję, że będą włóczkowe...kolorowe, mięciutkie i przytulaśne... 

No i koniecznie inspirujące;)

Pozdrawiam serdecznie;)